Gereformeerde Kerk Ottoland

Komende diensten

22-okt - 09.30
Dhr J O C Bouma uit Kampen
22-okt - 18.30
Mevr N Rijneveld uit Lopik

Uit de bouwhoek januari 2011 - maart 2011 (nr. 8 t/m nr. 14)

Uit de bouwhoek (8)

‘De koude dagen voor kerst.’ Zo zullen de vrijwillige bouwers aan ons kerkgebouw zich de week voor kerst 2010 herinneren. Hun opdracht is het kerkgebouw uit te breiden tegen zo laag mogelijke kosten. Dit hebben ze met het storten van de fundering geweten. Elke dag naar het weerbericht luisteren. Elke weerman had zo zijn eigen voorspelling. Onze mensen gaven niet op en op donderdag 23 december kwam het verlossende woord: It geet oan!

Vrijdagmiddag 24 december kom ik thuis van mijn werk en zit één van de noeste arbeiders zich op te warmen aan een lekker bakkie koffie. Het beton is gestort. De temperatuur schommelde rond het vriespunt. Het mag volgens deskundigen twee graden vriezen. Alle gestorte beton is afgedekt met grondkleden en afdekzeil. Het chemische proces kan in alle rust plaatsvinden. Hierdoor zal de komende vorst geen kans krijgen de fundering aan te tasten.

Waarom die haast? De bekisting kon ‘via de werkgever van de broer van’ in de twee weken rondom kerst gratis gebruikt worden. Hiermee is een besparing van om en nabij de duizend euro gerealiseerd.

In de komende weken wordt de fundering opgemetseld. Het is nog steeds winter, het kan dus nog steeds koud zijn. Laat onze mensen niet in de kou voortploeteren. Ziet u onze broeders bezig, dan weet ik zeker dat een lekkere kop hete soep of een warm broodje wordt  gewaardeerd!

 

Uit de bouwhoek (9)

Elke zondagmorgen kijk ik belangstellend naar de vorderingen die de voorbije week weer gemaakt zijn. Afgelopen zondagmorgen zag ik dat er in de cementen funderingen openingen zijn. Door sommige openingen lopen grijze pvc buizen. Zoals ik al eerder heb verteld, zit bij een bouwproject veel verborgen dat later onmisbaar blijkt te zijn. Gelukkig weten onze vaklieden wat nodig is om het gebouw straks gebruiksklaar te kunnen opleveren.

Op de grijze fundering is met bakstenen een rand gemetseld: op de buitenmuren een enkele rij en op de binnenmuren een dubbele rij stenen. Vreemd, dacht ik als leek. Waarom is de binnenmuur sterker gemaakt  dan de buitenmuur? Deze rand is bedoeld om de vloerdelen op te leggen. Aan de buitenkant is maar één rand nodig. Aan de binnenzijde komen twee vloerdelen bij elkaar, die elk op een eigen rij stenen moeten rusten. Weer wat geleerd.

Na de kerkdienst zag ik de jeugd meehelpen. Er lagen her en der nog enkele losse stenen die over waren. De jonge gemeenteleden van een jaar of vijf hebben deze stenen een plekje gegeven naast de stenen die er al lagen. Zo dragen zij ook letterlijk een steentje bij.

Nu ik het toch heb over een steentje bijdragen, hebt u uw toegezegde bijdrage voor 2010 al overgemaakt? Nog niet? U kunt dit nog goedmaken. Maak uw bedrag over op rekening 39.93.70.994 t.n.v. Gereformeerde Kerk Ottoland o.v.v. verbouwing.

 

Uit de bouwhoek (10)

Bij de bouw wordt altijd een stevig fundament gelegd. Ook bij de bouw van een kerkgebouw is een fundament nodig. Op 4 december is daarom de eerste paal geslagen. Op één van de palen is het letterlijk verwoord: Een vast fundament voor de toekomst.

Op zondag 23 januari is opnieuw een fundament aangebracht. Niet een fundament voor het kerkgebouw, maar een fundament waar de Kerk op rust: het gebed! Paulus riep de inwoners van Filippi op eensgezind te zijn. Het gebed is hierbij een belangrijk hulpmiddel. Het gebed brengt mensen bij elkaar. Het gebed is het fundament voor saamhorigheid. Dit gold toen, dit geldt nu en dit zal in de toekomst gelden.

Gemeenteleden hebben een gebed voor de toekomst geschreven. Deze gebeden zijn in een fles gestopt. De flessen zijn door de toekomst van onze kerk, een zestal jeugdige gemeenteleden, als een fundament onder ons kerkgebouw aangebracht. Door een kleine opening konden de kinderen de flessen onder de nieuw aangebrachte vloer in het zand leggen. De kinderen vonden dit geweldig! Of de ouders van deze kinderen dit na het zien van hun kleding ook vonden?

Na 40, 70 of 100 jaar worden deze flessen gevonden. Wat zullen de mensen dan zeggen van deze gebeden? Na lezing zullen ze misschien zeggen dat die gebeden al lang verhoord zijn. Het geeft in elk geval aan dat het geloof van generatie op generatie doorgegeven wordt. Lof voor het verleden, dankbaarheid voor het heden en vertrouwen voor de toekomst!

 

Uit de bouwhoek (11)

‘In de ene hand een baksteen en in de andere hand een strootje.’ Een zin die dominee Mirjam Kollenstaart in haar preek van zondagmorgen 6 februari uitsprak. Een zin die bij mij is blijven hangen. Bij bouwen denk je direct aan de geëigende bouwmaterialen als steen en hout. Deze worden natuurlijk ook gebruikt door onze bouwers die achter ons kerkgebouw aan het werk zijn. Maar een strootje?

Ieder van die vrijwilligers heeft zo zijn eigen kwaliteiten. De één heeft kennis van steen, de ander van hout en weer een ander van een ‘strootje’. Dat is te zien aan de mails die mijn mailbox regelmatig vullen. ‘De verbinding naar het oude gedeelte is niet breed genoeg. Hoe lossen we dit op?’ Er komt altijd weer een antwoord.

Deze week kwam de mail dat zaterdagmorgen een kraan beschikbaar zou zijn om de spanten omhoog te zetten. En zondagmorgen zie je de spanten  fier overeind staan. U weet hoe hard het zaterdag waaide? Respect en waardering! Begin december zit één van de vrijwilligers in de vrieskou bij het licht van een bouwlamp letterlijk de eindjes aan elkaar te knopen. Af en toe even een sigaretje om op te warmen. In december wordt de fundering ondanks sneeuw en ijs gestort. En nu in februari wordt de storm getrotseerd!
Die baksteen en dat strootje wijzen natuurlijk niet (alleen) naar de materiële bouw. Als gemeente bouwen we aan Gods kerk wereldwijd. Dat werk is van eeuwigheidswaarde. Ieder bouwt met zijn eigen ‘strootje’. Lees hiervoor nogmaals het Bijbelgedeelte van zondagmorgen uit I Korintiërs 3 : 9b – 17. Ons werk zal eens getoetst worden door onze Hemelse Vader.

Als de verbouwing klaar is, is het pand een veilige plaats waar wij als gemeente in liefde bij elkaar kunnen komen. En na ons onze kinderen. Zo bouwen we met elkaar op het Fundament waar onze ouders ons over hebben verteld.

 

Uit de bouwhoek (12)

Hebt u dat ook? Elke zondagmorgen een kijkje nemen achter de kerk. Wat is er deze week weer veranderd? Je ziet dan bijvoorbeeld dat er spanten gezet zijn, dat er kozijnen geplaatst zijn, dat de profielen gesteld staan, dat er al een stukje gemetseld is. Dit zijn zichtbare veranderingen op de bouwplaats.

Na het plaatsen van de spanten worden deze met bouten vastgemaakt aan de funderingsvloer. Hierna worden de voeten van de spanten onderkauwd, ook wel ondersabeld genoemd. Met een laagje metselspecie wordt de ruimte tussen het metalen spant en de betonconstructie opgevuld.  De kolomvoet van het spant wordt zo totaal ondersteund. Het woord ondersabelen komt van het franse woord ‘sable’ wat zand betekent.

Voordat deze onderdelen geplaatst kunnen worden, zijn er al de nodige voorbereidingen geweest. De spanten zijn speciaal voor onze kerk gemaakt bij landbouwmechanisatiebedrijf P.C. Aantjes in Goudriaan. De kozijnen zijn gemaakt bij aannemingsbedrijf Anton de Bruijn in Ottoland. De kozijnen komen keurig in de grondverf naar de bouwplaats.

Weet u nog dat ik in een vorige column sprak over de hand met het strootje? De bijdrage hoeft niet zo groots en  zichtbaar te zijn, ieder draagt op zijn eigen wijze een steentje bij. In de schuur bij Anton de Bruijn heeft de jeugd van vroeger (zo’n 40 a 50 jaar geleden) de kozijnen in de grondverf gezet. Deze inzet getuigt van een ‘ondersabled’ draagvlak binnen onze gemeente.

 

Uit de bouwhoek (13)

Broeders en zusters. Een bekend begin van een preek. Woorden die wat betekenen. Ze geven aan dat er een familieband is tussen ons als kerkleden. We zijn niet zomaar leden van een vereniging, we zijn broeders en zusters en God is onze Hemelse Vader. Deze verbondenheid met Hem en met elkaar geeft ons de moed om te bouwen aan ons kerkgebouw in Ottoland.

Weet u nog dat broeder Leo van de Beukel sprak over een neef die weer een broer heeft en daar een schoonzus van die dit of dat voor een lage prijs kan leveren? Die mensen zijn er gelukkig nog steeds. Ik vind het lastig om mensen bij naam te  noemen. Je doet mensen die vergeten worden gemakkelijk te kort door hen niet te noemen.

Hoewel het al bijna voorjaar is begeef ik mij nu op zeer glad ijs. Ik weet dat er trouwe lezers zijn van mijn column. Mocht iemand niet genoemd zijn, dan hoor ik dat graag. Ik kan dan mijn lijst met ‘familieleden’ aanvullen. De bijdragen die geleverd zijn, zijn in de vorm van sponsoring en in de vorm van beschikbaar stellen van kennis en materieel of bouwmateriaal.

Onze dank gaat uit naar aannemingsbedrijf Anton de Bruijn, betoncentrale  De Lek Beton, ingenieursbureau Inpijn/Blokpoel, uitzendbureau AB Midden Nederland, aannemingsbedrijf Gebr.  Blokland, Arie Swijnenburg Transporten en landbouwmechanisatiebedrijf P.C. Aantjes. Naast deze bedrijven is onze dank uiteraard ook bestemd voor alle neven en nichten die wij niet kennen.

De vrijwilligers noem ik over het algemeen niet bij naam. Deze groep bestaat niet uit neven en nichten, dit zijn broeders en zusters. U kent ze wel. Deze groep mensen zoekt steeds binnen de familie, onder ‘oude’ bekenden. Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat er binnen onze gemeenteleden broeders en zusters zijn die graag gevraagd worden voor een klus. Bent u handig met de kwast, kunt u specie draaien of kunt u opperen ( bijvoorbeeld stenen klaarzetten voor de metselaar)? Misschien bezit u wel kwaliteiten waarvan wij nog niet weten. Meldt u aan bij Johan Jungheim (0184-642474).

 

Uit de bouwhoek (14)

Vrijdagmiddag 18 maart, zoals gebruikelijk is het een regenachtige dag, staat de kraan van Den Toom-Heikoop klaar om de vloerdelen op z’n plek te hijsen. De betonnen vloerdelen zijn er, de heren bouwlieden zijn aanwezig, echter de beloofde klem waarmee het werk eenvoudiger uitgevoerd zou kunnen worden, is er niet. Niet getreurd, als je in de bouw werkt moet je er rekening mee houden dat dingen wel eens iets anders gaan dan gepland. Met een strop gaat het ook. Het nadeel is dan dat je die strop weer onder de op z’n plek gelegde betonnen plaat vandaan moet zien te krijgen. Goed, de platen liggen op z’n plek en met de laatste vracht materialen wordt de klem meegeleverd. Te laat. Deze is direct weer mee terug gegeven.

Ik noem weer een naam van een bedrijf dat assistentie verleend  heeft. Een vorige keer gaf ik aan dat het best riskant is om namen te noemen. Je vergeet allicht iemand. Ik vroeg toen om namen te noemen van bedrijven die ik vergeten was. Dat heb ik geweten. De volgende namen werden nog genoemd: firma Jongeneel grond- en straatwerken, bouwbedrijf van Dam, constructeur Oudenaarde, constructiebedrijf Perry ’t Lam, transportbedrijf van der Vlist, gebroeders de Kuiper. loonbedrijf W. Korevaar, aannemersbedrijf Wallaard en architect Bikker. Het is zeker niet zo dat deze bedrijven alle diensten en materialen gratis aanbieden (helaas) maar wel voor een vriendenprijs. Misschien kan ik het in de lijn van mijn verhalen beter een familieprijs noemen.

Naast deze bedrijven die niet direct bij onze kerk betrokken zijn, hebben ook broeders en zusters materialen beschikbaar gesteld. Laat ik ook deze toch een keer noemen. Ik denk aan boomkwekerij Jungheim, veehouderijbedrijf  Teunis Jan Bos en veehouderij Bart Vink. Zij stellen regelmatig een tractor, een kipkar, shovel en graafmachine beschikbaar. Hiernaast levert ook  Groen Stuij het nodige materiaal aan. Theo van der Ham heeft metselklinkers om niet geleverd. Verder sponsort Hans Verkerk (Agrohome) alle papierwerk.

Aan de ene kant is het gevaarlijk namen te noemen. Je vergeet zomaar iemand. Aan de andere kant kan een lijst als hierboven ook aanstekelijk werken. Je wilt toch je kans niet voorbij laten gaan om tussen deze namen genoemd te worden?

Namens de bouwcommissie,
Gerrit Kant


Ander nieuws

Recent gewijzigd

Links

Twitterfeed