Gereformeerde Kerk Ottoland

Komende diensten

17-dec - 09.30 3e Zondag van de Adventstijd
ds. M.J. Kollenstaart - Muis uit Ottoland
17-dec - 18.30
Kerstmusical - Kinderkerstfeest

Uit de bouwhoek (nr. 32 t/m nr. 37) januari 2012 - maart 2012

Uit de bouwhoek (32)

In een column die ik vorig jaar heb geschreven, vertelde ik u dat de Maatschappij van Welstand en de Kamer voor Steunverlening subsidie beschikbaar hebben gesteld voor ons bouwproject. Over de Kamer voor Steunverlening kan ik kort zijn. Deze organisatie lijkt op de vroegere Stichting Steun Kerkbouw. Deze kamer is vrij bureaucratisch. Als je de juiste stappen in de juiste volgorde neemt, kun je subsidie verkrijgen. De Kamer, ook wel Solidariteitskas genoemd, is onderdeel van onze eigen PKN. De juiste stappen zijn gezet en wij ontvangen subsidie.

Over de Maatschappij van Welstand is veel meer te vertellen. Het begint al met het doel van deze organisatie. Zij willen het protestantisme ondersteunen. De 'Protestantsche Maatschappij ter bevordering van Welstand, door ondersteuning en voorlichting' is in 1822 opgericht door dominee Jacob van Heusden in Hilvarenbeek. Hilvarenbeek ligt bij Tilburg in het Brabantse land. Van oudsher een katholieke streek. Vandaar natuurlijk het ondersteunen van het protestantisme. Iedereen die het protestantisme een warm hart toedroeg kon lid worden. Met deze lidmaatschapsgelden begon Jacob van Heusden zijn doel te verwezenlijken. Mensen die steun ontvingen, moesten als tegenprestatie pacht betalen en actief deelnemen aan het kerkelijk leven  in Brabant.

Hoe ging dat nou in zijn werk? In de vorige eeuwen werkte je bij een baas die naar dezelfde kerk ging als jij. In die jaren vertrokken veel protestantse gezinnen naar elders, waardoor er naar verhouding minder protestanten overbleven in het toch al katholieke Brabant. Als je er nu voor kon zorgen dat er veel werk was bij protestantse bedrijven, zouden er vanzelf protestanten naar die bedrijven komen. De Maatschappij van Welstand zorgde ervoor dat zij in Brabant en Gelderland veel boerenbedrijven bezaten waar ze protestantse pachters voor zochten. Deze pachters kwamen soms helemaal uit Groningen. Op deze manier bleef de verhouding protestant – katholiek ongeveer gelijk en bereikte de Maatschappij haar doel.

In een volgende bijdrage zal ik u uitleggen hoe het de Maatschappij in de 21e eeuw nog steeds haar doel, ondersteuning van het protestantisme, nastreeft.

 

Uit de bouwhoek (33)

Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk een kar met paard
Een slagerij J. van der Ven….

U weet vast wel hoe ‘Het  dorp’ van Wim Sonneveld verder gaat. Dit lied schoot me zomaar te binnen toen ik zaterdagmiddag rond een uur of twaalf het kerkpad op kwam. Eén van onze kerkrentmeesters was het paadje langs  de kerk met een bezem aan het vegen. Gek, dat zoiets eenvoudigs je herinnert aan vroeger.

Voor degenen die het niet weten, vroeger woonde ik op een boerderij. Een boerderij die mijn opa gebouwd heeft. De mensen woonden in het voorhuis en de dieren in het achterhuis. Op het moment dat mijn vader met mijn moeder trouwde, werd er een soort ‘tussenhuis’ tussen het voorhuis en het achterhuis gecreëerd. Hier gingen zij wonen. De herinnering stamt uit die tijd.

De zondag was toen meer een bijzondere dag dan tegenwoordig. Je ging één keer per week in bad. Op zaterdagavond. Je moest immers zondags netjes en schoon in je zondagse kleren naar de kerk. Niet alleen jezelf verzorgde je extra. Ook het erf werd extra opgeruimd en schoongemaakt. Wij noemden dat overigens geen erf, maar werf. Geen klinkers of een dikke grindlaag, nee gewoon aangestampte aarde met hier en daar een beetje grind. En op zaterdagmiddag veegde mijn oma en later mijn moeder de werf. Ik weet nog precies hoe. Een hele rij schuine strepen naar links, een hele rij schuine strepen naar rechts en zo de hele werf. Er ontstond een soort visgraatmotief.

Het was zaterdagmiddag dat ik de kerkrentmeester de ‘werf’ van de kerk zag vegen. “Ja”, zei hij nog, “de  mensen willen dat het er morgen weer netjes uitziet.” Alleen het visgraatmotief ontbrak.

 

Uit de bouwhoek (34)

Extreme temperaturen. Het vriest streng tot zeer streng in Nederland. Hoewel we in 21e eeuw niet meer geheel afhankelijk zijn van het weer, kan de extreme kou ons toch nog wel verrassen. Waterleidingen die bevriezen bijvoorbeeld. Dit wordt dan via twitter direct tot thema van een kerkdienst gemaakt: Gemeente is uw leiding met God ook bevroren? Er is warmte  nodig om de leiding met God open te houden. Het Levende water moet kunnen blijven stromen. Warmte ontvangen wij van God en die warmte moeten wij doorgeven aan elkaar.

De winter heeft natuurlijk naast nadelen ook voordelen. Mensen raken met elkaar in gesprek. Iedereen deelt zijn of haar ervaringen met de kou of van het plezier dat men aan de winter beleeft. Het water in sloten en plassen bevriest en iedereen spreekt over het maken van tochten door ons mooie Nederland. Je ziet dan de natuur eens van een andere kant. Er is alom verwondering over al het moois dat de schepping biedt.

De koek en zopietenten staan alweer op het ijs. De punch en de erwtensoep vinden gretig aftrek. Erwtensoep is niet alleen in de koek en zopietenten verkrijgbaar. In onze kerk worden op vrijdag 17 februari ook  pannenvol erwtensoep gekookt. De clubkinderen zullen deze soep in Ottoland verkopen. Wie niet in Ottoland woont, kan zijn liters soep bestellen via de lijst achter in de kerk of door de bestelling door te geven aan Leanne Jungheim (0184-642474).

De opbrengst is uiteraard bestemd als bijdrage in de kosten van onze bouwwerkzaamheden. Tijdens het koffiedrinken na de dienst werd door een vrijwilliger tegen mij gezegd dat de soep die over zou blijven, op zaterdagmorgen op de bouwplaats van harte welkom was. De familie Kollenstaart heeft dan ook weer wat te eten. Ik begreep van hem, dat zij op zaterdagmorgen regelmatig meedelen in de versnaperingen.

Hoe meer erwtensoep gekocht wordt, hoe warmer het wordt. Hierdoor zullen de leidingen horizontaal en verticaal niet bevriezen! Wie maakt ons los?

 

Uit de bouwhoek (35)

Hartverwarmend. Zo kun je de verkoopactie van erwtensoep vorige week zeker noemen. Samen gekookt, samen verkocht betekent dat we er straks in onze nieuwbouw samen warmpjes bijzitten. Een opbrengst van ongeveer € 1000,- is niet mis! Eén van de initiatiefnemers gaf aan dat deze opbrengst goed te noemen is, maar als je het per uur gaat uitrekenen…. Gelukkig is het  economisch principe in de kerk minder belangrijk. Hoewel … de schoorsteen moet natuurlijk wel roken.

Erwtensoep maakt vele jaren deel uit van de Nederlandse keuken. In ‘Een notabel boecxken van cokerijen’ uit 1514 wordt al een recept van erwtensoep gegeven.  Iedereen houdt van snert. Dat het er een beetje smerig uitziet, met die grauwgroene kleur en lompe hompen vlees erin, maakt het gerecht alleen maar aantrekkelijker. De Hollandse Pot staat niet bekend als haute cuisine. Er wordt hier traditioneel vooral hartig en voedzaam gekookt.

Het principe dat volwassenen de soep ‘snerten’ (lang doorkoken) en de jongeren er bij betrokken worden, is in overeenstemming met de  traditie. Deze leert ons dat het recept van geslacht op geslacht doorgegeven wordt. De soep wordt bij voorkeur in grote hoeveelheden en als het kan al een dag van te voren gekookt. De volgende dag is de soep nog beter van smaak. Zie hier alle ingrediënten voor het succes van onze erwtensoepactie.

Bij de verkoop van de soep blijkt het economisch principe echter heel goed te werken. De jongeren weten zonder economische opleiding de soep goed aan de man te brengen. Bied bijvoorbeeld 3 liter van € 3,- aan en je weet dat de koper bij het betalen met een briefje van tien al snel zegt: ‘De rest is voor het goede doel!’

Opgemerkt moet worden dat volgens de verkopers mensen die geen binding (meer) met de kerk hebben, de kerk een warm hart toedragen. Dit geeft een band en biedt misschien ook wel kansen voor de kerk. Een uitspraak van  Jezus is: ‘De velden zijn wit om te oogsten’. Als variatie kunnen we misschien concluderen dat de velden nu niet wit zijn maar groen…..

 

Uit de bouwhoek (36)

Speciaal voor u! Stelt u zich eens voor dat iemand speciaal iets voor u doet. Hoe voelt dat? Iemand heeft bijvoorbeeld iets voor u meegebracht, iets voor u gemaakt. Dat maakt u toch blij? U voelt zich dan toch bijzonder en gewaardeerd?

Zoals u al weet ben ik onlangs op zaterdag naar de bouwplaats geweest om eens ter plaatse nieuwtjes te horen die ik dan weer met u zou kunnen delen. Ik had mijn bezoek van te voren aangekondigd om er zeker van te zijn dat op die dag ook gewerkt zou worden. Door de vrijwilligers werd gezegd dat aan het einde van de werktijd nog even een biertje gedronken werd. Laat ik nou niet van bier houden! Kom ik op de bouwplaats en wordt mij de vraag voorgelegd of ik van witte of rode wijn houd. Ik voelde me direct welkom.

Tijdens de afsluitende ‘borrel’ heb ik genoten van de verhalen. Ik hoorde dat een gemeentelid tijdens koffietijd een pan soep had gebracht. De koffiepot bleef dicht! Een ander gemeentelid bracht gebak en beloofde dat zij op haar verjaardag terug zou komen met nog een keer een doos gebak! Dit geeft onze mensen een geweldig gevoel. Tot grote vreugde werd tijdens de ‘borrel’ nog een schaal met snacks binnengebracht. Dit geeft je een warm gevoel: ieder draagt dan zijn of haar steentje bij. Dit is bouwen aan gemeente-zijn!

 

Uit de bouwhoek (37)

Helpende handen. Dit was het centrale thema voor biddag 2012 binnen onze gemeente.

Gemeenteleden helpen bij het bouwen en verbouwen  van onze kerk. Deze hulp verloopt tot op heden voortreffelijk. Op de ‘financiële’ gemeente-avond is hiervoor terecht een  speciaal woord van dank uitgesproken. De financiën van de bouw en verbouwing liggen aardig op schema. Er is al veel geld bij elkaar gebracht. Er is nog een bedrag van ruim € 30.000 nodig. Met elkaar zorgen we ervoor dat dit geld de komende jaren nog binnenkomt zodat we niet de generatie na ons opzadelen met een schuld uit het verleden.

Helpende handen. Gemeenteleden dragen hun steentje bij aan de verkondiging van het Woord. Via twitter kwam een tweet binnen die wij niet gemakkelijk zullen vergeten: ‘Kmaak van deze biddag gewoon een dankdag. Kheb alles al gekregen van Hem’. Onze predikante had direct het centrale thema voor haar preek. Wij mogen met recht dankbaar zijn voor hetgeen wij hebben en krijgen.

‘Brazos Abiertos’ (helpende handen). In Peru zijn het de handen van Jordi en Ria Bosch die het  verschil maken voor de mensen in sloppenwijken van Lima. Er is een preventie centrum gebouwd waar kinderen en volwassenen opgevangen worden.  Zij krijgen hier de mogelijkheid zich los te worstelen uit de omstandigheden waarin zij verkeren. Eenvoudig is dit niet. Daar is nog veel hulp nodig. Tijdens de gemeenteavond is het project toegelicht door het thuisfront van Jordi en Ria. Als gemeente mogen wij helpen om dit project handen en voeten te geven.

Biddag 2012 is biddag en dankdag tegelijk. Danken voor de voorspoed waarvan wij gemiddeld genomen mogen genieten. Bidden voor de hulp die geboden wordt dichtbij maar ook verder weg zoals in Peru.

Wilt u ook de helpende hand bieden om het verschil te maken? In Nederland waar kerken verdwijnen het aandurven een kerk uit te breiden en in Lima waar Jordi en Ria Bosch het aandurven mensen de mogelijkheid te geven tot een meer menswaardig bestaan.

Namens de bouwcommissie,

Gerrit Kant


Ander nieuws

Recent gewijzigd

Links

Twitterfeed