Gereformeerde Kerk Ottoland

Komende diensten

17-dec - 09.30 3e Zondag van de Adventstijd
ds. M.J. Kollenstaart - Muis uit Ottoland
17-dec - 18.30
Kerstmusical - Kinderkerstfeest

Uit de bouwhoek (nr. 38 t/m nr. 43) april 2012 - juni 2012

Uit de bouwhoek (38)

Twee weken geleden heb ik geschreven over de gemeenteavond die na biddag gehouden werd. Het thema was ‘helpende handen’, weet u nog? In die column ben ik een aantal helpende handen vergeten. Helpende handen die die avond een belangrijk deel van de avond hebben gevuld. Nee, ik heb het niet over de helpende handen die mijn koffie ingeschonken hebben, hoewel deze natuurlijk ook onmisbaar zijn. Ik bedoel de helpende handen van de interieurcommissie.

De interieurcommissie is het land doorgereisd op zoek naar aankleding en inrichting van het nieuwe gedeelte. Hieruit blijkt dat het einde van fase I in zicht komt. De mensen van de interieurcommissie hebben ons een drietal keuzes voorgelegd. Drie keuzes voor sfeer in diverse kleuren en in stoelen. Over dit laatste kan ik kort zijn, je kiest de stoel die het lekkerst zit en er ook nog een beetje uitziet. Typisch mannenpraat zult u zeggen, eerst het zitcomfort en als tweede de vorm en kleur.

Over het kiezen van de kleur van de gordijnen en vloerbedekking valt veel meer te zeggen. Je kunt kiezen voor een groene kleurstijl die binnen op laat gaan in de kleuren van buiten of voor een ingetogen paarse kleurstelling of een klassieke sfeer van grijs-rode tinten. Allemaal heel mooi. Ik begreep dat de keuze niet bij voorbaat helemaal democratisch is. De interieurcommissie zal uiteindelijk zelf kiezen. Maar goed, het idee dat er een keuze is, was aanleiding voor een grote opkomst. Dat is in elk geval winst.

De sfeerimpressie werd gepresenteerd op speciale borden die moodboards genoemd worden. Een moodboard is een beeldcollage gericht op het verkopen van een uitgebeeld concept, idee, gedachte of gevoel. Diverse elementen communiceren details die voor de doelgroep belangrijk zijn. Het moodboard beeldt uit waar de doelgroep graag zou willen zijn.

Wat hebben wij als kerk te bieden? Welke gedachte, welk gevoel willen wij in de markt zetten? Zou het geen idee zijn om een ‘moodboard’ te maken van wat de kerk zelf uitdraagt?

 

Uit de bouwhoek (39)

Achter onze kerk is een prachtig bordes gemaakt. Met een aantal treden bereik je de hoogte van de begane grond van onze kerk. Je moet een aantal flinke treden opklimmen om op die  hoogte te komen. Aan de voorkant van ons gebouw zie je dat niet direct. Het terrein loopt naar achter toe enigszins schuin af.

Op het moment dat ik met onze bouwlieden sprak over de hoogte van het bordes, kwamen we zomaar terecht op de vraag wat de hoogte volgens NAP bij onze kerk zou zijn. Als de dijken doorbreken gaan we toch wel een stukje onder water, ondanks het grote hoogte verschil. Maar hoeveel? De website Actueel Hoogtebestand Nederland geeft aan dat in het postcode gebied van onze kerk een NAP van gemiddeld -1 meter geldt. Dat betekent niet dat we kopje ondergaan, maar wel dat we meer dan alleen natte voeten krijgen. Dit geldt voor grote delen van Nederland. Wij denken vaak dat alles maakbaar is. Er wordt wel gezegd: ‘God heeft de wereld gemaakt en de Nederlanders Nederland.’ Mensen vertrouwen vaak meer op mensen dan op God.

Paulus schrijft in één van zijn brieven: ‘Maar gij geheel anders, gij hebt Christus leren kennen.’ Laten wij onze kerk zien als een schip, een schip waarin wij met elkaar ons vertrouwen op God belijden en van waaruit wij gesterkt de wereld in trekken. Met dit vertrouwen en deze veiligheid kunnen we elke week, ons hele leven lang, de golven en angsten van het leven trotseren. We hoeven het niet alleen te doen, de Stuurman gaat met ons mee!

 

Uit de bouwhoek (40)

Afgelopen zondagmorgen loop ik vanaf mijn auto op het parkeerterrein achter de kerk naar voor en zie ik op het bordes vier stoelen en een bankje staan. De zon schijnt en geeft een gevoel  van vreugde. De warmte en het licht van de zon hebben altijd iets feestelijks. Vandaar ook dat we op zondag naar Gods huis gaan. Het is een feestelijke dag waarop we God en zijn gemeente mogen ontmoeten.

Als ik langs het bordes loop, moet ik ongewild altijd denken aan een bordes van een paleis. Ons kerkgebouw is natuurlijk meer dan een paleis. In een paleis woont een koning. In onze kerk ontmoeten we de Koning. Het zien van het bordes roept bij mij altijd een beeld op van het begin van een nieuwe periode.

Op het bordes van paleis Huis ten Bosch presenteert een nieuw kabinet zich aan het volk. Een begin van een nieuwe periode voor de ministers en staatssecretarissen. Met in hun midden de koningin.

In augustus staat weer een nieuwe kerkenraad klaar om een nieuwe periode zorg te  dragen voor de leden van onze gemeente. Hoe mooi zal het zijn als een voltallige kerkenraad zich kan presenteren aan de gemeente. Met in hun midden onze dominee!

Zou u ook niet graag een keertje op het bordes willen staan?
 

Uit de bouwhoek (41)

Zondag 27 mei was er een feestelijke dienst in onze kerk. Eerste Pinksterdag! Eigenlijk moet ik zeggen dat het bijna de 2000e Pinksterdag was. De eerste Pinksterdag was vlak nadat Jezus is opgestaan en opgevaren naar de hemel. Op de allereerste Pinksterdag is de Heilige Geest uitgestort. De apostelen werden vervuld van de Geest en waar het hart vol van was, liep de mond van over. Iedereen die het wilde, kon het horen en ook verstaan. Ieder werd namelijk in zijn of haar eigen taal aangesproken. Die dag zijn er meer dan 3000 mensen zo geraakt door Gods Geest, dat zij beleden dat zij een kind van God wilden zijn. Daarna werden ze gedoopt.

Ook wij worden in onze eigen taal aangesproken. In onze kerk heeft een vijftal jongeren ‘Ja’ gezegd tegen God en tegen Zijn gemeente. Gedoopt waren ze al. Zij hebben op deze Pinksterdag zelf de betekenis van hun doop van hun ouders overgenomen. Heel fijn. Hiermee wordt de traditie voortgezet dat het aantal van hen die geloven toeneemt. Er is ook een meisje gedoopt. Zij is, zoals de ouders het noemden, een lieflijke jonkvrouw, een ster. Vanaf zondag staat zij door haar doop geschreven in Gods hand! Hopelijk volgt zij het voorbeeld van haar ouders.

Bij een feest hoort een borrel. Deze is gedronken op en rond het terras. Met velen stonden we achter onze aanbouw. De zon scheen dat het een lieve lust was. De kinderen bliezen met hun adem (een ander woord voor geest) de zeepbellen de lucht in. Het gaf deze Pinksterdag een extra feestelijk tintje.

Hebt u ook nog even gekeken hoe het met de aardappels was? Vijftig dagen geleden zijn zij gepoot. Ze staan al volop boven de grond. Nog veertig dagen te gaan!

 

Uit de bouwhoek (42)

Een behoorlijk aantal jaren geleden werd er bij ons op school gesproken over de ballen van Ati. Iedereen wist dan waar het over ging. Dit waren de gehaktballen, gemaakt door Ati, die meegingen op het kamp. Voor degenen die in die tijd met ons meegingen, die gehaktballen gingen tijdens het kamp door de nasi. Tenminste, dat was de bedoeling. Een aantal van die ballen kon gewoon niet wachten tot het zover was.

Vrijdag  8 en zaterdag 9 juni is met man en macht gewerkt aan de schoonmaak van de kerk. Het is altijd fijn te zien dat daar veel mensen op af komen. Met z’n allen hebben we elk hoekje van de kerk onderhanden genomen. Op vrijdagavond heeft een aantal gemeenteleden gezorgd dat alle spinrag en stof hoog in het gebouw met ragebollen verwijderd werd. Nadat alle stof was neergedaald, is de rest van het stof en vuil op zaterdag met spons, zeem en wisser verwijderd. Tot slot zijn de banken met Pledge bewerkt, zodat de banken er op zondag weer als nieuw uit zouden zien. Dit hebben we iets  uitgebreider gedaan dan één van de kosters ons heeft uitgelegd. Hij gaf aan dat het voldoende was om de eerste plek in de bank goed in te spuiten. Zondag gaan de mensen toch op de hoek zitten en als er meer mensen komen schuiven ze vanzelf door naar de andere kant van de bank en klaar is kees.

Maar wat hebben die ballen van Ati daar nu mee te maken? Ik denk dat er een nieuw begrip is ontstaan, namelijk de ballen van Marry. Geweldig wat waren die lekker! Ik meld me in elk geval voor volgend jaar weer aan. Die gehaktballen gingen er goed in!

Volgend jaar hopen we het nieuwe gedeelte ook onder handen te nemen. Tijdens de schoonmaak is er tijdens de pauze veel overleg geweest over de  planning. Dit is een  lastig punt omdat de één niet verder kan als de ander zijn opdracht nog niet uitgevoerd heeft. Tijdens de gesprekken hoorde ik dat er weer heel concrete afspraken gemaakt zijn. Het komt allemaal goed, alleen kost het iets meer tijd dan in eerste instantie de bedoeling was. Het eerste gedeelte zal waarschijnlijk na de zomer opgeleverd  worden.

 

Uit de bouwhoek (43)

Weet u wat een windschoor is? Als bouwer weet je natuurlijk wat dat is. Onlangs was ik op de bovenverdieping van onze nieuwbouw. Ik zag daar een metalen band van linksonder naar rechtsboven onder de dakplaten en boven de gordingen en spanten lopen. Gewoon een metalen band van een centimeter of 5 breed en enkele millimeters dik.

Nieuwsgierig als ik ben vraag ik, aan iemand die iets meer van de bouw weet dan ik, waarvoor die band dient. Deze band moet de kapconstructie op zijn plaats houden. De wind heeft aan de buitenkant behoorlijk vat op de kap en als deze band er niet zou zitten, zou het mogelijk zijn dat de kap zou gaan draaien ten opzichte van het gehele bouwwerk. Kortom, deze band moet ervoor zorgen dat mensen sterker zijn dan de wind en dat we ons werk niet laten sturen door de wind.

Bouwkundig gezien  heel verstandig, met betrekking tot ons geloven moeten we een andere Wind zijn gang laten gaan. Binnen de kerk waait de Wind van de Heilige Geest. Het is de hopen dat deze Wind wel  vat op ons en ons werken krijgt. Door de Geest kunnen wij ons laten sturen. Ik hoop dat de banden die wij zelf om ons leven spannen, niet sterker zullen zijn dan de Wind van de Geest. Het is goed als deze Wind ons in de juiste richting blaast. Laat u zich ook meevoeren op de Wind van de Geest?

Namens de bouwcommissie,
Gerrit Kant


Ander nieuws

Recent gewijzigd

Links

Twitterfeed