Gereformeerde Kerk Ottoland

Komende diensten

22-okt - 09.30
Dhr J O C Bouma uit Kampen
22-okt - 18.30
Mevr N Rijneveld uit Lopik

Uit de bouwhoek (nr. 51 t/m nr. 57) januari 2013 - april 2013

Uit de bouwhoek (51)

U kent vast wel de televisieshow Miljoenenjacht. Een show waarin namens de Postcodeloterij met tonnen wordt gesmeten. Mensen die het zover gebracht hebben dat ze naast Linda de Mol staan, krijgen als vanzelf een begerige blik naar meer in hun ogen. Nog een koffer, nog één en nog één. De bank biedt. Deal or no deal?

Zit u dan ook op het puntje van uw stoel mee te doen? Verstandig zijn en het bod aannemen of de kans wagen op meer en nog een koffer openmaken? Wat zou u doen? Het zweet in uw handen. Het is niet eens uw eigen geld? Het gaat nu even niet om de keuze die u zou maken. Bij een nieuw lager bod zorgt onze hebzucht er voor dat we voor ons gevoel verliezen. Hoezo verliezen? Je kwam toch met niets? Alles wat je meeneemt is winst!

Dit gevoel heeft de bouwcommissie ook een beetje. Weet u nog dat ik heb geschreven over het SKANfonds dat de inrichting van onze nieuwbouw zou subsidiëren? Onze penningmeester had een ‘toezegging’ gehad voor een bedrag van  € 25.000. Er stonden nog wel wat regeltjes over voorwaarden e.d. Na wat herberekeningen aan de hand van ingestuurde cijfers blijkt dat we ‘maar’ € 13.000 ontvangen. Is dit nu een verlies, een tegenvaller of moeten we blij zijn met wat we krijgen? Ik ga uit van het laatste. We kwamen met lege handen en laten ze vullen met een mooi bedrag. Zijn wij nu heel verdrietig? Nee, de gereformeerde kerk Ottoland laat zich niet leiden door hebzucht.

 

Uit de bouwhoek (52)

Onze bouwwerkzaamheden worden tot op heden binnen het begrote budget uitgevoerd. Dit in tegenstelling tot vele overheidsinvesteringen. Hier komt de ene overschrijding vaak boven op de andere. Wij maken er zelfs een sport van om zover mogelijk onder het budget te komen. Ook onze interieurcommissie doet hier actief aan mee. Nadat de inrichting voor de nieuwe zalen is aangeschaft, moet ook een nieuwe keuken worden gekocht. Waar heb je veel keus en kun je je keuken het voordeligst kopen? Bij een groot bekend Zweeds woonwarenhuis. Dus op naar Barendrecht!

Voor de zekerheid maar een flinke (vracht)auto meegenomen. Alle materialen kun je natuurlijk ook laten bezorgen, maar zelf meenemen is veel goedkoper. Nadat de keuze gemaakt is, ga je van het ene rek naar het andere om alle onderdelen bij elkaar te zoeken. Dit  kost heel veel tijd en aandacht. Hierdoor kan het gebeuren dat je even wat  minder op je kinderen let. Zij gingen even naar het toilet. In het woonwarenhuis naar het toilet gaan, is iets anders dan thuis even een plasje doen. En vind daarna je moeder maar eens terug.

Dan gebeurt waarvoor iedere ouder bang is. Via de intercom wordt gevraagd of de moeder van … (namen zal ik even niet noemen) haar kinderen wil komen op halen bij de balie. Weer met beide benen op de grond. Je kunt wel veel willen, maar af en toe worden we met de beide benen op de grond gezet. De ene keer roept iemand jou tot de orde, de andere keer roep jij iemand tot de orde. Zo dragen we zorg voor elkaar.

Uiteindelijk met een complete keuken en alle kinderen weer richting Ottoland. Even een keuken kopen werd een heel avontuur. Eind goed al goed.

 

Uit de bouwhoek (53)

Gebeurt dat u ook wel eens? U loopt langs een plaats die u goed denkt te kennen. U bent er al vele malen langs gelopen en u weet precies hoe het er daar uit ziet. Iemand vraagt dan waarom iets dat er jaren heeft gezeten weggehaald is. Eh… Waar hebt u het over? Is er iets weg? Dat overkwam mij laatst.

Mijn vrouw en ik komen al meer dan 30 jaar in de Gereformeerde Kerk van Ottoland. Zoals u weet, zijn wij ook regelmatige bezoekers van de zondagse erediensten. Hoe vaak ben ik dan al langs het kerkgebouw gelopen? Je mag dan toch veronderstellen dat als er iets aan het gebouw verandert je dat meteen opvalt. Niet dus!

Nu zult u zich misschien afvragen, waar heeft hij het over. Beste broeders en zusters, de bouwers hebben niet alleen gebouwd, zij hebben ook gesloopt. Al een behoorlijk aantal weken, misschien al wel maanden, is de luifel boven de eerste deur van de kerk verdwenen. Dit kan natuurlijk twee dingen betekenen: of ik neem niet nauwkeurig waar of de bouwers hebben de luifel zo keurig weggehaald dat je het  haast niet ziet. Of misschien een mengeling van beiden.

Uiteraard is dit onderdeel van het totale bouwplan. Deze deur zal minder betekenis gaan krijgen. Ook de hoofdtoegangsdeur, waardoor nu de meeste mensen naar binnen gaan, zal verdwijnen. Er komt een nieuwe hoofdingang waar nu alleen nog de fundering te zien is. Hierboven zal een nieuwe luifel worden gemaakt.

Wie herkent dit oppervlakkig kijken? Ik hoop dat ik, met degenen wie dit ook nog niet was opgevallen, tijdens de vieringen in onze kerk meer aandacht heb voor God en voor elkaar.

 

Uit de bouwhoek (54)

Afgelopen weekend heeft katholiek Nederland het traditionele carnaval weer gevierd. Woensdag was het Aswoensdag. Het begin van de lijdenstijd. Carnaval is een feest dat protestants Nederland minder viert, maar de lijdenstijd is voor ons wel een belangrijk. In deze tijd bereiden wij ons voor op het Paasfeest.

Overal zie je nu uitnodigingen voor bijeenkomsten waar het kruis van Christus centraal staat. Deze vieringen worden landelijk groots aangepakt met The Passion in een modern jasje. Het begon in Gouda met de eerste Passion door de straten van deze stad. Vorig jaar was Rotterdam aan de beurt. Dit jaar zal op witte donderdag Den Haag volstromen met mensen die getuigen willen zijn van The Passion 2013. Tijdens deze bijeenkomsten staat het Kruis centraal en wordt meegevoerd door de straten.

Het Kruis centraal. In het verleden werden vele kerken in de vorm van een kruis gebouwd. Onze kerk heeft deze vorm niet. Wie onze kerk binnenkomt ziet wel dat het Kruis een belangrijke plaats inneemt. Dit Kruis is niet alleen fysiek aanwezig, het is een teken van het Kruis dat ons verlossing gebracht heeft en nog steeds brengt.

U hoeft echter niet naar Den Haag om bij het Kruis even stil te staan. Op zaterdag 2 maart zal er in onze kerk een passieconcert uitgevoerd worden. Een concert van een drietal koren, te weten Christelijke Gemengde Zangvereniging Hallelujah uit Werkendam, Mannenkoor Zanglust uit Sleeuwijk en Gemengde Zangvereniging Nieuw Leven uit Schelluinen. Zij zullen diverse Passie en Paasstukken laten horen. Deze drie koren hebben gemeen dat Sjaak Kazen hun dirigent is. Daarnaast zijn er ook muzikale intermezzo’s.

Dit concert wordt mede mogelijk gemaakt door ons fantastische gebouw in aanbouw. Door de diverse bijzalen is onze gebouw hier uitermate geschikt voor. De muzikanten en koren werken in dubbel opzicht Pro Deo. U mag zelfs gratis de zaal betreden. Tijdens de avond is er wel een collecte. De opbrengst hiervan is ten behoeve van onze nieuw- en verbouw.

Ik zou zeggen, komt allen, geniet van de muziek, overdenk de inhoud van deze avond en laat uw hart spreken door de collecte niet te vergeten.

 

Uit de bouwhoek (55)

Primeur! Ik weet niet of u in toeval of lot gelooft. Ik geloof zelf niet dat iets  toeval is, maar dat iets je toevalt. In de kerk geven we aan dat niets gebeurt buiten de wil van de Vader. In dit geval vind ik dit iets te ver gaan. Afgelopen zondag viel mij iets leuks toe. Hiermee geef ik niet aan dat mij weinig leuks ten deel valt. Over leuke dingen die mij toevallen heb ik niet te klagen. Ik heb een fijne familie, ik ben gezond, ik heb een mooie baan, te veel om op te noemen. Kortom, ik ben een dankbaar mens.

Nu de primeur. Het was zondag 3 maart de eerste zondag van de maand. Dit betekende dat na de dienst weer gezellig een kopje koffie of thee gedronken werd.  Mijn vrouw en ik staan op het koffieschenkrooster ingedeeld en wij waren afgelopen zondag aan de beurt. Laat nu vandaag de eerste keer zijn dat de koffie vanuit de nieuwe keuken uitgeserveerd werd. Wij hebben ervaren dat de balie die hiervoor is gemaakt uitstekend functioneert. Veel ruimte om koffiemelk, suiker en koekjes neer te zetten. Veel ruimte om koffie en thee ruim uit te stallen waardoor mensen snel langs de balie kunnen lopen zodat iedereen snel geholpen is. Een aanwinst dus!

De opmerkingen die wij te horen kregen over de keuken, waren ook heel positief. De meesten van ons beschikken thuis niet over zo’n ruime keuken. Het geheel ziet er ook prima uit en is van alle gemakken voorzien. Eén opmerking, de vaat moesten wij afgelopen zondag nog met de hand in de oude keuken doen. De eer van op zondagochtend de kopjes in de vaatwasser wassen, zal een volgende koffieschenkploeg toe vallen. Bent u degene die dat is?

 

Uit de bouwhoek (56)

Je hebt in de bouw altijd periodes dat je het werk met sprongen vooruit ziet gaan. Ook zijn er momenten waarop je denkt, is er wat gedaan of was dit de vorige keer al zo? Op zo’n moment zijn we nu. Voor het oog lijkt het minimaal wat er gebeurt. Kijk naar de keuken. Het plaatsen van kasten zie je direct. Als er een keukenblad opgelegd wordt ook. Nu worden de kastdeurtjes gemonteerd, de kraan en afvoer aangesloten en apparatuur ingebouwd. Allemaal heel belangrijk, maar het springt niet direct in het oog.

Buiten is het anders. Hier zien we de keerwand of keermuur langzaam groeien. Een muur die het hoogte verschil tussen het maaiveld en de lager gelegen polder opvangt. Vreemde begrippen eigenlijk. De kerk is op maaiveld hoogte gebouwd. In de polder groeit het gras dat gemaaid wordt (eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat er meerdere betekenissen zijn voor het woord maaiveld). Bovenlangs kunnen we straks lopen en onderlangs met de auto rijden. Uiteraard is dit een gevolg van het wonen en leven in de polder. De bodem bestaat uit plantenresten die door inklinking daalt.

Dan nog de woorden keerwand en keermuur. Veel keerwanden worden tegenwoordig van beton gemaakt. Deze keerwand wordt opgemetseld met stenen. Vandaar dat ik de voorkeur geef aan het woord keermuur. Het bijzondere van deze keermuur is dat deze gebouwd is door echte bikkels. Er werden gevoelstemperaturen aangegeven die zeer onaangenaam waren. Toch verrees de muur. Een gevoelstemperatuur van – 10 tot – 15’C is anders dan de echte temperatuur van ongeveer 0 tot 2’ C. Dus er kan gemetseld worden. En er is gemetseld. Het muurtje is al aardig gevorderd. Ik begreep dat er een randje bovenop komt zodat je er op kunt zitten. Dit zal dan wel afhankelijk zijn van de gevoelstemperatuur. Zo ziet u maar weer, weer of geen weer, op zaterdagmorgen zijn de vrijwilligers op hun post.

 

Uit de bouwhoek (57)

Respect. Dat krijg je als je een dagdeel wat eenvoudige werkzaamheden verricht. Je begint dat om 8.00 uur met koffie en je eindigt om 12.00 uur met wat fris (zullen we maar zeggen). Als onervaren bouwvakker voel je de volgende dag nog dat je geholpen hebt.

Veertien kubieke meter zand ligt er op het kerkplein. De bedoeling is dat het zand in de open rand aan de binnenkant van de keermuur wordt gestort. Daar kunnen dan weer tegels gelegd worden. Enthousiast pak je een kruiwagen, een schep en je begint. Het enthousiasme vermindert wel langzaam. Gelukkig is er ook nog een koffiepauze.

Verder stond ik er niet alleen voor. Er waren meer mensen met minder ervaring in de bouw gevraagd. Met elkaar houd je de moed erin door ‘opbeurende’ opmerkingen te maken. Enkele van deze opmerkingen wil ik met u delen.

We hebben het over de slavenarbeid van de Israëlieten in Egypte gehad. In het begin hoefden zij alleen tegels te bakken. Later moesten ze ook nog ver lopen om het stro te zoeken. Bij ons hoefden we eerst maar enkele meters te lopen. Later moest het teveel aan zand helemaal achter de nieuwbouw gebracht worden.

Naarmate de zon hoger aan de hemel kwam te staan en het harder ging waaien, werd het zand droger. Je zou verwachten dat het zand lichter zou worden. Het tegendeel leek het geval te zijn. Het zand werd steeds ‘zwaarder’.

Verder werden de mouwen van onze overhemden steeds korter. Ook hebben we nog een les economie gehad. Er waren momenten dat onze kruiwagens met een machine gevuld werden. Dat was gedurende korte tijd. ‘Naarmate de arbeid goedkoper is, wordt er meer met de hand gedaan’, was de wijze les die we van onze kerkrentmeester ontvingen.

Terwijl wij buiten bezig waren, waren anderen, echte bouwvakkers binnen bezig een muur af te breken. Ik heb even een blik naar binnen geworpen. Jaloers werd ik daar niet van. Laat ons dan maar buiten staan. Binnen was zoveel stof dat je geen hand voor ogen kon zien. Buiten scheen de zon!

Al met al een enerverende morgen met heel veel gezelligheid!

Namens de bouwcommissie,
Gerrit Kant


Ander nieuws

Recent gewijzigd

Links

Twitterfeed