Gereformeerde Kerk Ottoland

Komende diensten

22-okt - 09.30
Dhr J O C Bouma uit Kampen
22-okt - 18.30
Mevr N Rijneveld uit Lopik

Uit de bouwhoek (nr. 58 t/m nr. 64) mei 2013 - december 2013

Uit de bouwhoek (58)

Het aantal columns dat u over de bouw leest, wordt minder. Dit is gelukkig geen afspiegeling van het werk dat onze vrijwilligers op zaterdagmorgen verrichten. 

Eerste Pinksterdag loop ik met een gast, die onze gemeente regelmatig bezoekt, naar de Pinksterborrel. ‘Nu lopen we door de bouwput’, zegt hij. Je ziet inderdaad dat er gebouwd wordt, maar ik denk dat er weinig bouwputten zijn die zo opgeruimd zijn als deze. Onze gast volgt de bouw via onze nieuwsbrief. Dat is voor mij een aansporing om weer iets te schrijven.

Ik neem u even mee naar buiten. Hier staat de keermuur waarover ik al eerder  heb  geschreven. Stenen muurtjes als deze zijn gevoelig voor beschadigingen door weersinvloeden. De laatste weken weten we weer dat het in Nederland best kan regenen. Door temperatuursveranderingen, vooral bij vorst, kan dit schade aanrichten.

Je moet zorgen dat de muur droog blijft. De meest voor de hand liggende oplossing is het aanbrengen van een dakje. Je kunt bijvoorbeeld een zogenaamde ezelsrug aanbrengen. Dit is een schuin aflopende afwaterende muurafdekking die vaak wordt gebruikt bij tuinmuren en andere gevelvlakken. Onze keermuur zou je kunnen rekenen tot de tuinmuren, maar ik ben benieuwd wat die andere gevelvlakken dan zijn.

Bij verder zoeken over ezelsruggen kom ik terecht bij bouwvormen in de Neogotiek. Uit deze periode zijn het vooral kerkgebouwen die zijn overgebleven. De ezelsrug(boog) is een bouwtechniek die vaak bij kerken uit deze periode werd toegepast. Onze keermuur hoort ook bij een kerk. Had er dan niet juist een ezelsrug geplaatst moeten worden?

De Neogotiek eindigde in 1880. Dus 8 jaar voordat ons kerkgebouw het levenslicht zag. Neogotische accenten passen daarom niet bij onze kerk. Als u goed kijkt naar de muurafdekking die is toegepast, ziet u een heel licht aflopende plaat die op het muurtje is aangebracht. De helling is nihil maar voor de afwatering voldoende. 

Na de zondagse erediensten kunt u zien waarom gekozen is voor een heel licht aflopende afdekking en niet voor een echte ezelsrug. Door deze keuze is de muur gemeenschapsvormend. Wie heeft nog niet even op het muurtje gezeten om nog even na te praten?

 

Uit de bouwhoek (59)

Veiligheid boven alles. Dit is de gedachte achter het aflopende talud in twee treden naast het pad naar de parkeerplaats achter ons kerkgebouw. Een verticale kademuur is voor kindertjes, die door één van de vrijwilligers iets anders benoemd werden, best gevaarlijk. Bij een aflopend talud vallen ze niet direct in het water. Helemaal correct.

Terwijl ik de beschoeiing bekijk, merk ik op dat mij dit doet denken aan een spel dat ik vroeger wel speelde. Landjepik. Een spel waarbij je een stuk land in tweeën verdeelde en met een mes probeerde je eigen land zo groot mogelijk te laten worden. De lijn, die je met het gevallen mes kon trekken, zorgde er dan voor dat jouw land groter werd. Kent u het  nog?

Bij mijn opmerking schoten degenen die hier bij betrokken waren direct in de verdediging. De paal die je daar ziet is het midden van de sloot, dus het is ons eigen terrein. Kijk eens naar de lijn aan de overkant. En veiligheid boven alles, zeker voor die kleine …. die hier altijd lopen. Natuurlijk, ben ik het helemaal mee eens. Er is geen land van de buren afgepakt. Echter, in Nederland proberen we het water zoveel mogelijk de ruimte te geven. Wordt toch de opmerking die ik maanden geleden al eens gemaakt heb, weer bevestigd. God schiep de wereld en de Nederlanders Nederland.

En dit, terwijl ik bij de koffie net gevraagd had aan een kerkrentmeester of er nog iets te schrijven was. Gewoon met mensen aan de praat raken, levert schrijfstof op. U bent gewaarschuwd!

 

Uit de bouwhoek (60)

Feest op zaterdag 29 juni! Feest? Ja, de jaarlijkse schoonmaak was weer een feest.

Een feest om met gemeenteleden op zaterdag bij elkaar te komen.
Een feest waar jong en iets  minder jong elkaar ontmoeten.

Een feest van herkenning, sommige schoonmakers zie je elk jaar.
Een feest om nieuwe mensen die ook willen schoonmaken te ontmoeten.

Een feest om de bouwers bezig te zien.
Een feest om met hen van gedachten te wisselen.

Een feest om samen koffie te drinken.
Een feest om iets lekkers bij de koffie te eten.
Een feest om samen na afloop nog wat ‘fris’ te drinken.

Een feest om serieuze gesprekken te voeren.
Een feest om elkaar beter te leren kennen.
Een feest om te leren waarom sommige mensen gaan vissen.

Een feest om te genieten bij de gedachte dat de kerkgangers op zondag weer door de banken kunnen glijden.
Een feest om te zien dat alles weer spic en span is.

Een feest dat je voor geen goud wil missen.
Een feest dat u, jong of wat minder jong, oud of minder oud, volgend jaar weer mag vieren.

 

Uit de bouwhoek (61)

Er wordt hard gewerkt aan de kleinste kamertjes die je in elk gebouw tegenkomt. Hierbij is veel leiding nodig. De toiletten worden tegenover de oude toiletten opnieuw opgebouwd. Ze komen er in drie variaties, een dames- en herentoilet en een zogenaamd Miva. Een toilet voor minder-validen. Je zou zeggen aan ieder is gedacht. Maar als onderwijsman in hart en nieren mis ik dan nog wel het kindertoilet….

Een onderwijsman is ook duidelijk geen bouwkundige. Bij een toilet denk je aan waterleidingen en afvoeren. Er moet een waterleiding zijn voor de stortbakken en voor de fonteintjes. En voor die beiden weer een afvoer. Dan ben je klaar. Toch zie ik op een zondagochtend één van de vrijwilligers tussen het isolatiemateriaal van de muur zoeken. Op mijn vraag wat hij zocht, antwoordde hij dat  hij wilde weten of er gedacht was aan leidingen voor de elektrische bedrading van de verlichting.

Mogelijk ziet u op de vloer heel veel leidingen lopen die vastgemaakt zijn aan betonstaalmatten, tenminste als ze nog niet keurig afgedekt zijn. Deze leidingen moeten er voor zorgen dat we er straks warmpjes bijzitten. Leidingwerk wordt in de bouw altijd keurig weggewerkt. Leidingen zijn er wel maar je ziet ze niet. U ziet, er is zelfs voor de kleinste kamertjes heel veel leiding nodig.

Is dit eigenlijk ook niet waar we in de kerk allemaal naar zoeken? Leiding. Maar dan met een hoofdletter.

 

Uit de bouwhoek (62)

Als ik naar mijn werk rijd, heb ik vaak de radio aanstaan. Regelmatig hoor ik dan reclame-uitzendingen. Bij één van die reclames wordt gevraagd of je als bouwvakker jezelf en je werk moet verzekeren. Er volgt dan een klein hoorspel waarbij je hoort dat de stukadoor een muur weghaalt die een draagmuur blijkt te zijn. Best lastige klus dus, een muur weghalen.

Of onze bouwvakkers een verzekering tegen zulke fouten hebben afgesloten, weet ik niet. Tot op heden is dit ook niet nodig geweest. Als leek heb ik toch angstig maar tegelijkertijd bewonderend staan kijken hoe er een opening is gemaakt in de zijgevel. Hier moet de nieuwe toegang naar de hal komen. Diverse soorten stempels hebben onder de muur gestaan. De eerste stonden niet eens midden onder muur, maar aan de buitenkant. Hoe het kan? Ik weet het niet. Misschien is het ook maar beter als ik dit aan de bouwers overlaat. Knap vind ik het in elk geval wel.

Wat mij wel opvalt is de grootte van de opening. Als ik zo kijk, lijkt de nieuwe opening groter dan de opening waardoor we nu naar binnen gaan. Dit is vast een knipoog naar de toekomst. De deuren van onze kerk staan wijd open voor een ieder die de kerk wil bezoeken.

 

Uit de bouwhoek (63)

Koning, keizer admiraal … kennen we allemaal! Wie kent deze slogan nog? Het geeft aan dat we allemaal anders zijn, maar op sommige onderdelen niet verschillen. Dit is een beeld uit het gewone leven. In de kerk is het leven niet anders. Ook hier komt ieder met zijn of haar eigen vragen en standpunten. We komen er met onze eigen gaven. De een is goed in muziek maken, de ander in luisteren, weer een ander in bouwen. Noem maar op. Met elkaar vormen we een eenheid. De verschillen mogen er zijn en worden in de kerk onder de noemer veelkleurigheid gebracht.

De kerk is een plaats van samenkomst waar we tot rust kunnen komen. Even uit de sleur van alles de doordeweekse dagen. We zoeken daar in onze verschillen naar wat ons samenbindt. Met die gedeelde waarden houden we elkaar vast en de kerkgemeenschap in stand.

Ik noemde de kerk net een plaats die niet anders is dan het gewone leven. Ook daar moet je je soms even terugtrekken. Hebt u al in de nieuwe toiletten gekeken? Als u goed kijkt, ziet u dat ze een afspiegeling zijn van wat de kerk voorstelt. Een plek waar je tot rust kunt komen en waar de veelkleurigheid in de muren zichtbaar is gemaakt. Al die gekleurde tegels in de witte wand vormen samen één geheel. Daar moet over nagedacht zijn.

 

Uit de bouwhoek (64)

Onze gemeente is een veelkleurige gemeente. Dit is gevisualiseerd door de gekleurde wandtegels die de witte wanden van de toiletruimtes een kleurige aanblik geven.

Onze veelkleurigheid blijkt ook uit de harten die ingevuld zijn tijdens het startweekend rondom het thema ‘Met hart en ziel’. Deze hartenwensen kunt u wekelijks lezen in onze nieuwsbrief. Ooit was het de bedoeling dat onze veelkleurigheid in de wand van de toiletten zichtbaar zou worden door uitspraken die we zelf op tegeltjes hebben geschreven.

Op een zondag lagen tegeltjes en stiften klaar. Velen hebben nagedacht over wat hen ten diepste verbonden houdt met de Gereformeerde Kerk van Ottoland. In enkele woorden hebben zij hun ‘geloofsspreuk’ op een tegeltje geschreven. Ik hoop dat u nog weet wat u hebt geschreven, want er is in de conservering iets misgegaan. De tegeltjes hadden eerst een behandeling moeten ondergaan. De teksten kunnen zo van de tegels worden afgeveegd. Lijkt mij in een toilet niet handig.

Er komt een tweede kans! U kunt uw geloofsspreuk nogmaals, maar dan wel met de juiste behandelingen, uitdragen aan een ieder die dit lezen wil. Reken maar dat deze spreuken gelezen worden want waar kun je rustiger lezen dan op het toilet?

Namens de bouwcommissie,
Gerrit Kant


Ander nieuws

Recent gewijzigd

Links

Twitterfeed