Gereformeerde Kerk Ottoland

Komende diensten

22-okt - 09.30
Dhr J O C Bouma uit Kampen
22-okt - 18.30
Mevr N Rijneveld uit Lopik

Uit de bouwhoek (nr. 65 t/m nr. 68) januari 2014 - april 2014

Uit de bouwhoek (65)

Ons pand is in de afgelopen periode flink groter geworden. Nu fase twee ook al ver gevorderd is, is duidelijk te zien dat de nieuwe hal riant te noemen is. Het licht dat binnenvalt door de nieuwe deurpartij met daar tegenover de lichtinval vanuit de keuken, doen de ruimte nog groter lijken. Binnenkort hebben we een echte entree in plaats van een ingang.

Voor de diensten is duidelijk te merken dat ons gebouw behoorlijk langer is geworden. De koster hoort de predikant, de ouderlingen en de diaken al ver voor binnenkomst aankomen. De zondagse schoenen tikken er lustig op los.

Aan het verre lopen voor de ambtsdragers komt binnenkort een einde. In de hoek van de hal tegenover de toiletten komt de nieuwe consistorie. De koster heeft dan, nadat de ambtsdragers hun eerste stappen buiten de consistorie zetten, weinig tijd meer om de deur te sluiten.

Door de realisatie van de nieuwe consistorie wordt de ruime hal, die het nu lijkt te zijn, iets minder riant. Maar wees gerust, er is straks genoeg plaats om binnen, tijdens het aantrekken van uw jas, even een praatje te maken met uw medebroeder of -zuster. En u weet, elke eerste zondag van de maand kan dat ook nog onder het genot van een kopje koffie of thee!

 

Uit de bouwhoek (66)

Afgelopen zondag gaf onze predikant Mirjam Kollenstaart ons de opdracht mee om tijdens het koffiedrinken na te denken over een drietal vragen. Eén van die vragen was: Hoe transparant ben jij? Over deze vraag heb ik bewust nagedacht tijdens het koffiedrinken.

U hebt kunnen zien dat de contouren van de nieuwe consistorie duidelijk zichtbaar zijn. De consistorie oogt heel transparant. Ik ben zo vrij geweest door een opening de consistorie in te gaan en door een andere opening de consistorie weer te verlaten. Zouden dit twee deuren zijn? En wat denkt u van die hoge opening aan de zuidzijde?

Mijn laatste column dateert van een maand geleden. Er wordt door de vrijwilligers hard gewerkt, maar het is moeilijk om hier iets over te schrijven. De vloerverwarming is aangelegd en de vloeren zijn aangesmeerd. Hierover had ik kunnen schrijven dat je bij vloerverwarming niet ziet waar de warmte vandaan komt. Je voelt de warmte wel. Zo is het ook in onze gemeente. Je ziet niet altijd waar de warmte vandaan komt. Toch wordt door veel van onze gemeenteleden die warmte wel ervaren.

Vanmorgen werd ik aangesproken door een lid van de interieurcommissie. Ik uitte mijn zorg over mijn inspiratie. Waar een gesprek niet goed voor is! De ene opening blijkt een raam te zijn vanaf de vloer tot aan het plafond. De hoge opening aan de andere kant is ook een raam. Hier wordt intern over  gediscussieerd. Moet dit raam esthetisch hetzelfde worden als het andere raam of gaan we voor de praktische invulling zodat onder het raam ruimte overblijft voor een kapstok? Zoals meestal neemt het nadenken en het eens worden over het hoe en wat meer tijd in beslag dan het bouwen zelf.

Je zou het ook kunnen zien als hoe transparant is de consistorie? Hiermee hoop ik vervolg gegeven te hebben aan de opdracht van onze predikant. Of zou zij met transparantie iets anders bedoeld hebben?

 

Uit de bouwhoek (67)

Onlangs bezocht ik een techniekinspiratieavond om jongeren te inspireren tot het volgen van een technische opleiding. De beamer opende de avond met een bord dat in het lokaal van de fabrieksopleiding hing met het opschrift ‘Passie voor leren’. Passie is nodig om tot resultaat te komen. Ik heb die avond met bewondering geluisterd naar de medewerker van dit bedrijf die mij die avond meenam in de wereld van nautische techniek. Hij sprak echt met liefde, met passie over het werk dat hij deed .

Waarom ik u bovenstaande vertel? Op een zondagochtend kom ik de kerk en vraag iets over de bouw aan één van de bouwers. Meteen word ik meegenomen langs alle ruimtes die niet direct in het oog springen, maar waar wel weer van alles aan toegevoegd is. Van schoonmaakruimte waar tot in de uiterste hoekjes planken zijn aangebracht tot de diverse toiletten waar weer hard gewerkt is aan het plaatsen van de tegels. Geen deur bleef gesloten. Vol passie werd mij alles getoond en hoorde ik de verhalen die er bij hoorden aan.

Vol passie wordt gewerkt aan onze nieuwbouw. We hebben de juiste mensen op de juiste plaats om tot dit prachtige resultaat te komen. Neem gerust een kijkje en laat u aangenaam verrassen door de passie waarmee het werk gedaan wordt.

 

Uit de bouwhoek (68)


In de maanden maart en april is weinig regen gevallen. Wij kunnen met dit gegeven van geluk spreken…

U weet dat de ingang van de kerk verplaatst gaat worden? De nieuwe ingang is al gerealiseerd. In de hal tegenover de keuken ziet u de deuren die we binnenkort gaan gebruiken. We gebruiken deze deuren nog niet omdat er nog geen luifel is gerealiseerd.

De bouwers werken met een bouwtekening. Op sommige bouwterreinen kan van een dergelijke tekening niet afgeweken worden. In ons geval is de tekening van de architect soms niet meer waard dan een tekening die achterop een sigarendoosje getekend is. Al bouwend nemen onze mensen de opmerking ‘alle maten in het werk controleren’ wel heel erg letterlijk.

Om de regen bij een openstaande deur, en de deuren bij een kerk horen open te staan, tegen te houden zal een luifel geconstrueerd worden. Maar hoe? In de tekening staat een luifel getekend. Tijdens het maken van de tekening is destijds geen rekening gehouden met de keermuur tussen het voetpad en de baan voor de auto’s. De luifel zou gedragen worden door 2 kolommen. Doordat er nu een muurtje staat, komen die kolommen waarop de luifel zou moeten rusten, midden op het voetpad te staan. Dit is in het werk gecontroleerd en  niet handig gevonden.

Hoe kan de luifel geplaatst worden zodat de regen bij openstaande deuren niet naar binnen valt en de kerkgangers niet over de kolommen vallen? Hierover wordt door onze mensen diep nagedacht en veel over gemaild. Hoe lang dit gaat duren? Geen idee. In elk geval maar hopen dat de droge periode nog even aanhoudt.

 

Uit de bouwhoek (69)

In mijn vorige column gaf ik aan dat we van geluk mochten spreken dat het al zo’n lange tijd droog is geweest. Daarna zijn er flinke perioden geweest waarin de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Een luifel om onder te schuilen zou dus niet gek zijn.

Zondag liep ik van het parkeerterrein naar de kerk en zag een drietal stalen balken boven de nieuwe ingang naar buiten steken. “Ze zijn er uit” dacht ik meteen. Hiermee bedoel ik niet de stalen balken. De bouwers, die met elkaar in gesprek waren over allerlei mogelijkheden om een luifel te realiseren, zijn eruit. Zij  hebben met elkaar een oplossing voor de luifel bedacht.

Voor een leek als ik, ziet het er heel simpel uit. Je boort een gat door de muur, je neemt een balk en die steek je zo door dat gat zodat de ene helft binnen blijft en de andere helft naar buiten steekt. Aan de binnenkant houdt de verdiepingslaag de balken zodanig en evenwicht dat aan de buitenzijde een luifel gecreëerd kan worden. Simpel toch? Of is dit te simpel gedacht?

Als je zondags de kerk binnen komt, is er altijd weer wat gebeurd. Wat we vaak vergeten is, dat aan iedere handeling en/of aanpassing een heleboel denkwerk te pas komt. Naast hun handen gebruiken de bouwers ook hun hoofd. Van alle gebouwen die gebouwd worden, is een kerk juist een gebouw waarin je je veilig moet kunnen voelen. Volgens mij zit dat bij ons wel goed!

 

Uit de bouwhoek (70)

Samenkomen is in een kerkelijke gemeenschap heel belangrijk. Bijeenkomsten in een kerk worden zelfs  samenkomsten genoemd. Tijdens deze samenkomsten ontmoet je elkaar, wil je met elkaar samenzijn. Je wilt delen met elkaar, dichter bij elkaar komen zonder het gevoel te hebben dat je elkaar in de weg staat.

Is dat zo? Tijdens samenkomsten waarbij de kerk niet helemaal gevuld is, zitten we verspreid over de hele kerkzaal. Hier met z’n drieën, daar met z’n vieren en soms (helaas) alleen. We geven elkaar wel heel veel ruimte, het is alsof we niet dicht bij elkaar willen zitten. Hebben we misschien te weinig binding, geen gemeenschappelijk doel? Je zingt samen, je luistert samen naar het Woord van God, tenminste we zeggen dat we dat samen doen. Doen we dat ook echt samen?

Zondagochtend na de kerkdienst werden we echt samengebracht. Dichter bij elkaar dan tijdens de kerkdienst. Het regende pijpenstelen en iedereen wilde droogstaan onder een luifel. We stonden mannetje aan mannetje te schuilen voor de regen. Ieder had hetzelfde doel: droog blijven. De ruimte onder de luifel is beperkt, toch was er voor een ieder een plekje. We schoven gewoon in. En we spreken met elkaar over wat ons samenbindt. Dit is samenkomen!

 

Uit de bouwhoek (71)

Hoe bewust zijn we ons van veranderingen in de omgeving waar we regelmatig komen? Je bent zo gewend aan wat je ziet, dat kleine veranderingen niet eens opvallen. De tweede fase van de bouw is nu al een poosje bezig. In het begin kwam je de kerk binnen en zag je meteen wat er veranderd was. De keuken geplaatst, de consistorie gebouwd, een paal midden in de hal, de vloer eruit. U herkent dit wel. In de afgelopen weken is ook regelmatig werk verzet. Werk in de sfeer van aankleding.
Zelf kijk ik altijd onderzoekend rond om te zien wat weer veranderd is. Misschien is het wel iets om over te schrijven. Ik heb, denk ik, te oppervlakkig gekeken om te zien wat er gedaan was. Ik heb er in elk geval niet over geschreven. Afgelopen zondag kom ik binnen en valt de kast in de consistorie op. Hé er hangen ook gordijnen voor de ramen. Later zag ik pas dat er ook marmoleum op de vloer lag. Het werk gaat door.

Bij navraag bleek dat de bouwcommissie denkt nog wel enkele weken werk te hebben om de tweede fase af te maken. Zichtbare en minder zichtbare werkzaamheden zullen verricht worden. De luifel bij de oude toegangsdeur moet worden weggehaald, de luifel boven de nieuwe toegangsdeur moet worden afgemaakt. Kortom werk genoeg. Inmiddels wordt ook nagedacht hoe en wanneer aan de derde fase begonnen wordt. De aanpassing van de kerkzaal waarbij ook het orgel verplaatst moet worden. Denk- en vergaderwerk zie je niet maar is wel nodig.
Voor de komende tijd dus ogen en oren open houden. Er gebeurt van alles, alleen zien we het misschien niet direct. Het werk gaat onafgebroken door.

Namens de bouwcommissie,

Gerrit Kant

 


Ander nieuws

Recent gewijzigd

Links

Twitterfeed